این گونه است:

      شروع یک غم و پایان حدیث اندوه.....

      این تمام داستان زندگی است .....

          پ.ن:و اینگونه به گ.....ا می رود عمر....

        خیلی حالم خرابه

        بغض گلومو گرفته به سختی نفس می کشم

        شنیدن یه چیزایی که نمی دونستم داغونم کرده

        مرگ کجاست که تو اغوش بگیرمش خداااااااااااااااااااااا

       تنم روحم را می خراشد

       دیر وقتی است بین این دو اصطکاک ایجاد شده!

       صدای اصطکاک این دو نوای غم انگیزی است به نام زندگی!

           خدایا

          بس است دیگر التماس میکنم 

         یا تو چشم دیدن شادیهایمان را نداری

         یا شادیها به خود فروشی عادت کرده اند

         و مانند زنی هرجایی هر شب در اغوش کسی بسر می برند

        پ.ن:اخر شبی به گ......ا میرود و یاد می گیرد

                که یکجا جا خوش کند شادی را می گویم

  . تو دوست داری......

 "  منم دوست دارم ......

 .  ولی من خستمه بی حوصلم کلافم

  " سخت نگیر خوب میشی....

 .  تو چی؟....... من........

پ.ن:رسما .....شعر گفتیم خودمان تایید می کنیم.